Click here to add a message

___________________________________________________________________________________________
Ruben Mail Website: Gepost op30/05/2006 om 10h52
We hebben jammer genoeg de gelegenheid niet gehad om elkaar beter te leren kennen.
Maar in mijn ogen ben je de dapperste en sterkste jongen geworden die ik ken, ik heb enorm veel bewondering voor jou!
Veel sterkte voor iedereen die hem nauw aan het hart lag!

___________________________________________________________________________________________
Haot Chantal Mail Website: Gepost op30/05/2006 om 04h28
Pour Anne,José, Maxime,François,Alice,Jean,Jacinthe Xavier et Daisy

Petit Victor, ton parrain, François est parti.
Il n’avait que dix-huit printemps, la fleur de l’âge.
Toi, tu n’as que quelques lunes, pas davantage
Tu commence à peine à trotter, de là de ci.

Quant tu seras plus grand, quant tu seras plus mûr,
Nous te conterons François, son ferme courage,
Son sourire retenu, son combat si dur,
La pudique tendresse donnée en partage.

Malgré la souffrance et le temps trop compté,
C’est en vie soleil qu’il a transformé les brèves
Prémices. Petit loup, il ne t’a pas quitté.

Petit Victor quand obstacle et difficulté
Couvrirons de leur ombre tes joies et tes rêves
Mets tes pas dans ceux de ton parrain bien-aimé.



Chantal


___________________________________________________________________________________________
Van Lancker Stijn Mail Website: Gepost op29/05/2006 om 21h58
Ik kende François niet persoonlijk, maar graag zou ik mijn medeleven willen betuigen met de familie en hen allen veel sterkte toewensen met dit overleiden van een dierbaar persoon.

___________________________________________________________________________________________
Kevin Onyn Mail Website: Gepost op29/05/2006 om 21h05
François,

Gevoelens met woorden verwoorden is een gave die niet aan iedereen is gegeven, toch probeer ik hier neer te schrijven watin mij omgaat, hoe moilijk het ook is.

Door jouw heengaan neem je een deel van het verleden van iedereen mee. En in de herinneringen van dat verleden ontmoet ik je, keer op keer.
Ik kende je al zo lang, van het 5e leerjaar al in het Sint Antoniuscollege om precies te zijn,zo lang dat je verweven zit in alle herinneringen. En je bleef in mijn leven, soms dichtbij soms eerder veraf, maar steeds prominent aanwezig.

Je was een goed mens, altijd geweest, een vechter,iemand op wie je kon bouwen, met wie je kon praten over diepe dromen en gevoelens, maar met wie je ook plezier kon beleven. Iemand om respect voor te hebben, een voorbeeld voor ons allen.

François, ooit zien we elkaar weer, in een andere wereld, daar geloof ik rotsvast in.
Je zal er steeds voor je vrienden en familie zijn, niet meer zichtbaar aanwezig, maar aanwezig in ieders hart.

Er zijn teweinig woorden om mijn respect en vriendschap tegenover jou neer te schrijven. Teweinig woorden om te zeggen hoe iedereen je zal missen. Te weinig woorden om je te vertellen dat we je steeds zullen herinneren. Te weinig woorden,... veel te weinig.

Vaarwel François, vaarwel,......


___________________________________________________________________________________________
eline moreaux Mail Website: Gepost op29/05/2006 om 20h25
Lieve François,

Het is zo moeilijk om te geloven... Jij die zo sterk was en zo vol van toekomstplannen. Je werd zomaar uit het leven gerukt door die verschrikkelijke ziekte. En wij, wij keken machteloos toe...
Het is echt ongelooflijk hoe jij zo gevochten hebt: 2 weken geleden zat je nog naast mij examen EHBO af te leggen! Ik kreeg tranen in mijn ogen toen jij temidden het examen even voorover op de bank moest liggen..Waar haalde jij die energie vandaan?
Ik herinner me nog dat je mij een berichtje stuurde om te vragen om goed voor Nele te zorgen terwijl jij in het ziekenhuis lag, en met een krop in mijn keel heb ik dan teruggestuurd dat ik dat natuurlijk wou doen..
We waren de 2 koppeltjes van ons klasje, het is in feite nog geen 365 dagen geleden, maar het lijkt een eeuwigheid!
En toen je vroeg of ik wou helpen om samen met Nele aan zee je pleister aan je rug wou verversen (wat uiteindelijk niet nodig was) een daar altijd zo'n dankjewel voor zei, kreeg ik daar zo'n raar gevoel bij, jij moest toch helemaal geen dankjewel zeggen! Als iemand dankjewel moet zeggen, dan ben ik het wel...
Dankjewel François, je bent een enorme verrijking in mijn leven. Maar altijd blijft er een stukje van jou in mij: het stukje waarin je zo vechtte, het stukje waarvan je ondanks alles zo hield van het leven, het stukje met al je toekomstplannen,... Het maakt niet uit welk stukje, ze zijn allemaal even mooi!

Eline

___________________________________________________________________________________________
fanny en familie Mail Website: Gepost op29/05/2006 om 19h07
Zelfs ben je er niet meer,toch zal je in ons hart blijven.Ik heb nog duizenden herinneringen over je,maar spijtig genoeg kan ik je ze niet meer vertellen.Nu hopen dat jouw leven in de hemel beter zal zijn en zonder lijden.
Zaterdag zal ik er zeker zijn om een laatste keer mijn vriend te zien.

<< Vorige pagina | 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 | Volgende pagina >>
Click here to add a message